Απομνημονεύματα Και Μεταφυσική

Νομίζω ήταν εκείνη τη μέρα. Εκείνη τη μέρα αποφάσισα ότι δεν πρόκειται να πεθάνω. Δηλαδή όντως, συνέβη εκείνη τη μέρα κάτι μέσα μου, μέσα στο κεφάλι μου, που με έκανε να δημιουργήσω και ταυτόχρονα να κλειδώσω αυτή την πεποίθηση. Δε θα πέθαινα. Όχι, μην σκέφτεσαι βλακείες, δεν εννοώ ότι θα ήμουν αθάνατος, ούτε καν. Απλά ήξερα ότι όταν πέθαινα, θα πέθαινα από φυσικά αίτια. Όχι από ατύχημα, φόνο, ανατίναξη, όχι από κάτι απότομο και βίαιο τελοσπάντων. Άντε να ‘ταν από καμμιά αρρώστια. Γέρος. Συνέχεια ανάγνωσης «Απομνημονεύματα Και Μεταφυσική»

Απομνημονεύματα Και Μεταφυσική

ΤΟ ΦΛΑΗΕΡ, Η ΦΙΟΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΣΥΝΕΙΡΜΟΙ

Έβγαλα τη Φιόνα βόλτα. Εδώ στη γειτονιά, στο Γουδί, στο κομμάτι που ανήκει στο Δήμο Αθηναίων.

Σε όλα τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα έχει τοποθετηθεί φλάηερ υποψηφίου, με κολγκέητ χαμόγελο και τον Παρθενώνα από πίσω, σε πρασινοκίτρινη γραφιστική σύνθεση. Ξεκολλάω, στην κυριολεξία, ένα από το τζάμι του δικού μου αυτοκινήτου, όχι δεν ήταν αυτοκόλλητο, απλά το παρμπρίζ είχε πιάσει ένα παχύ κολλώδες στρώμα από αυτή την ουσία, που βγάζουν τα δέντρα-εφιάλτες για τους αλλεργικούς (ή μήπως την ουσία αυτή τη βγάζουν τα έντομα την Άνοιξη, δεν ξέρω και δε θέλω να σε γελάσω). Το λοιπόν, το έχω παρκαρισμένο κάτω από ένα τέτοιο δένδρο δύο μέρες τώρα, οπότε φαντάζεσαι. Συνέχεια ανάγνωσης «ΤΟ ΦΛΑΗΕΡ, Η ΦΙΟΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΣΥΝΕΙΡΜΟΙ»

ΤΟ ΦΛΑΗΕΡ, Η ΦΙΟΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΣΥΝΕΙΡΜΟΙ

ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΑΥΤΗ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

 

Είναι κι αυτή η ελευθερία που δεν την αντέχουμε. Γεννημένοι σκλάβοι από κούνια, πλασμένοι για περιορισμένη κίνηση, όνειρα και προσδοκίες. Βλέπεις η Γη δεν είναι άπειρη, μόνο η φαντασία μας κι αυτή χάνεται με την ηλικία και την «ωριμότητα». Η ελευθερία είναι αφύσικη, κοντράρει, δημιουργεί προβλήματα και ανάγκη για κανόνες και οριοθέτηση και ακριβώς εκεί, στις ρωγμές της ατελούς χαρτογράφησης της ανθρώπινης ύπαρξης (που αντίθετα με τη Γη είναι άναρχη και άπειρη), τρυπώνουν όλα τα κακά αυτού του όντος, ο φασισμός, ο ρατσισμός, η μισαλλοδοξία και η μητέρα όλων, η ανασφάλεια. Συνέχεια ανάγνωσης «ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΑΥΤΗ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΑΥΤΗ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ ΚΟΣΜΟΙ, ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ, ΧΟΡΔΕΣ, ΜΠΟΖΟΝΙΑ, ΓΑΤΕΣ, Ο ΣΡΕΝΤΙΓΚΕΡ ΚΑΙ ΤΑ ΡΕΣΤΑ

Σήμερα είχα την τύχη να είμαι αποδέκτης μιας πολύ ευγενικής χειρονομίας από έναν άνθρωπο. Ο χθεσινός εαυτός μου, σκεπτόμενος το σημερινό εαυτό, μερίμνησε και ετοίμασε ένα φίλτρο με μια δόση καφέ να με περιμένει στην καφετιέρα μαζί με το νερό, γλυτώνοντας το σημερινό μου εαυτό, από μια επιπλέον χρονοτριβή, μεγιστοποιώντας έτσι την απόλαυση μιας μυρωδάτης κούπας καφέ. Λόγω της φροντίδας και της πρόνοιας του χθεσινού μου εαυτού για λογαριασμό μου,  είχαν μείνει μόνο δύο βήματα για την ολοκλήρωση του αλγορίθμου παρασκευής του καφέ και μάλιστα τα πιο απλά.. το πάτημα του κουμπιού και το σερβίρισμα-ανακάτεμα (ναι, ο απίστευτα τρυφερός χθεσινός μου εαυτός είχε προβλέψει και την κούπα με τη ζάχαρη, έτοιμη μπροστά στην καφετιέρα με το κουταλάκι). Συνέχεια ανάγνωσης «ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ ΚΟΣΜΟΙ, ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ, ΧΟΡΔΕΣ, ΜΠΟΖΟΝΙΑ, ΓΑΤΕΣ, Ο ΣΡΕΝΤΙΓΚΕΡ ΚΑΙ ΤΑ ΡΕΣΤΑ»

ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ ΚΟΣΜΟΙ, ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ, ΧΟΡΔΕΣ, ΜΠΟΖΟΝΙΑ, ΓΑΤΕΣ, Ο ΣΡΕΝΤΙΓΚΕΡ ΚΑΙ ΤΑ ΡΕΣΤΑ

Ο ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ

Ποιός είναι λοιπόν ο φασίστας που κρύβουμε μέσα μας;

Αυτός που δείχνει έμπρακτα την αδυναμία του να σεβαστεί τη διαφορετικότητα των συμπολιτών του, παρκάροντας σε θέσεις/διαβάσεις αναπήρων; Αυτός που φέρεται εναντίον όποιου δεν ακολουθεί τις δικές του αξίες για τη ζωή (κληρονομημένες από θεούς και προγόνους); Αυτός που είναι επιλεκτικά ρατσιστής και μισαλλόδοξος ή καλός «χριστιανός» ανάλογα με το συμφέρον του; Αυτός που προσκυνάει σημαίες, δόγματα και αρχηγούς πειθήνια, έστω και με αφετηρία την καλή πρόθεση, σαν καλό στρατιωτάκι του εκάστοτε στρατού; Αυτός που απαιτεί να ακουστεί όταν φωνάζει, αλλά δεν ακούει όποιον φωνάζει το αντίθετο, ή ακόμα χειρότερα, απαιτεί και από τον διπλανό του να φωνάξει ακριβώς το ίδιο με αυτόν; Αυτός που δρα μέσα στο κοπάδι ενστικτωδώς, ενάντια σε όποιον προσβάλλει τα συμφέροντά της δικιάς του κλίκας, ακόμα κι όταν αυτά είναι ασύμβατα με το συμφέρον κάποιας άλλης ή και του συνόλου; Αυτός που αδυνατεί να αναγνωρίσει το μέρος της ευθύνης του για το εύφορο έδαφος που βρήκε το φίδι να γεννήσει τα αυγά του; Συνέχεια ανάγνωσης «Ο ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ»

Ο ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ

ΤΟ ΕΝΤΟΜΟ

Με την άκρη του ματιού του ξεχώρισε τα φτερά του εντόμου, να λαμπυρίζουν μέσα στο σκοτάδι. Το μοναδικό φως στο δωμάτιο προερχόταν από ένα μικρό φοιτητικό φωτιστικό, από αυτά με το διακόπτη στη βάση του βραχίονα. Το έντομο είχε σταθεί ακριβώς εκεί, πάνω στο διακόπτη και τα φτερά του φωσφόριζαν στο κίτρινο φως της λάμπας. Ο υπόκωφος ήχος του ηλεκτρισμού, ίσα που διακρινόταν μέσα στην απόλυτη ησυχία του απομονωμένου δωματίου εκείνη την ώρα. Το έντομο όμως, σαν παράσιτο λευκού θορύβου, διέκοπτε τη συνεχή ροή ησυχίας, τρίβοντας τα φτερά του και χτυπώντας ανεπαίσθητα τα μικροσκοπικά του πόδια, πάνω στο πλαστικό. Συνέχεια ανάγνωσης «ΤΟ ΕΝΤΟΜΟ»

ΤΟ ΕΝΤΟΜΟ

Η ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΕΤΡΑ

Χώρισαν σχετικά ήσυχα. Πολιτισμένα θα έλεγε κάποιος. Είχε πάρει τα περισσότερα πράγματά του τις προηγούμενες φορές που είχε μείνει για το βράδυ σπίτι της, εκείνες τις τελευταίες φορές που ήλπιζε, όχι ιδιαίτερα όμως, ότι κάτι θα φτιάξει. Παρ’ όλα αυτά το πρωί της επομένης, όλο και κάτι μάζευε. Εκείνη το παρατηρούσε, κάθε φορά που επέστρεφε στο διαμέρισμα το απόγευμα μετά τη δουλειά, αλλά ποτέ δεν το σχολίαζε. Σφιγγόταν λίγο η καρδιά της, αλλά ένιωθε μια νομοτελειακή πίεση στο σβέρκο της να μην της επιτρέπει να το κάνει θέμα, ούτε και να προσπαθεί να αντιστρέψει κάτι από την δυσοίωνη πορεία που γινόταν αισθητή όλο και πιο πολύ. Ήταν, θα έλεγες, «μιλημένο» να τελειώσει το έργο. Έμενε στον αέρα μόνο λίγη πικρία από τη διαπίστωση της ματαιότητας όλης αυτής της ενέργειας, που είχαν διοχετεύσει και οι δύο τα τελευταία πέντε χρόνια, σε αυτό το δίπολο που είχαν δημιουργήσει μαζί. Ας είναι όμως, τι μπορείς να κάνεις άλλωστε; Όλα αργά ή γρήγορα τελειώνουν, πόσο μάλιστα ένα δίπολο που στροβιλιζόταν πιο γρήγορα κι από όσο θα άντεχε κάποιος, χωρίς να κάνει εμετό.. Συνέχεια ανάγνωσης «Η ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΕΤΡΑ»

Η ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΕΤΡΑ

Η ΜΟΝΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ

Οι ήχοι από πριν έχουν βαρεθεί να επαναλαμβάνονται στο κεφάλι του, καθώς ψάχνει κάτι να του κάνει συντροφιά στο δρόμο της επιστροφής. Ευτυχώς οι άνθρωποι ακόμα κάνουν πάρτυ σε αυτή την πόλη, αλλά τώρα η σιγή είναι αυτό που λέμε ‘νεκρική’ και αυτή η ηχώ από ανθρώπινες φωνές και μουσικές, που έχει γίνει λούπα μέσα στα ακουστικά του νεύρα, τον κρατάει από τον πανικό. Μόλις πριν ήταν ανάμεσα σε τόσο κόσμο – έστω, αυτού του είδους τον κόσμο που δεν αντέχει, με τα άπειρα φρουφρού, τις άναρθρες φωνές και τα πολλά θαυμαστικά στα επιφωνήματα – κι όμως τώρα νιώθει σαν αστροναύτης στον Άρη, τόση μοναξιά.. αν βέβαια δεχτούμε ότι δεν υπάρχουν Αρειανοί. Ο συμπαντικός θόρυβος που λαμβάνουν οι δορυφόροι των ανθρώπων θα είχε περισσότερο ενδιαφέρον αυτή τη στιγμή, παρ’ ότι θεωρείται απίστευτα ενοχλητικός, αφού η ησυχία γύρω του έχει αρχίσει να γίνεται αποπνικτική και σε συνδυασμό με την ακριβώς αντίθετη κατάσταση που επικρατεί μέσα του, δημιουργείται ένα εκρηκτικό μείγμα έτοιμο για ανάφλεξη. Σε πολύ λίγο θα βρεθεί και το φυτίλι. Συνέχεια ανάγνωσης «Η ΜΟΝΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ»

Η ΜΟΝΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ

IMPORTANT INFORMATION FOR THE YEARS TO FOLLOW

There is a vast number of people out there not getting any sun // There is a huge lack of balance in the core of our society // There is so much hatred and rage being cultivated as we speak // The lines and barriers between us are crumbling down, but not for the purpose of getting closer to one another // Love and solidarity are not primary targets in people’s lives anymore – not for a long time now anyway // Ideas are separating us – they were meant to unite // Art is merely a game of contacts and politics, real expression is not a priority either – that’s sad // The soul of man, the soul of society is being torn as if it never existed, as if it never was needed // Most people will abandon relationships of all kinds in search of their own peace – but there’s no such thing, is there? // No man is an island – no woman
There is a vast number of people out there not getting any Sun.

IMPORTANT INFORMATION FOR THE YEARS TO FOLLOW