Ο ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ

Ποιός είναι λοιπόν ο φασίστας που κρύβουμε μέσα μας;

Αυτός που δείχνει έμπρακτα την αδυναμία του να σεβαστεί τη διαφορετικότητα των συμπολιτών του, παρκάροντας σε θέσεις/διαβάσεις αναπήρων; Αυτός που φέρεται εναντίον όποιου δεν ακολουθεί τις δικές του αξίες για τη ζωή (κληρονομημένες από θεούς και προγόνους); Αυτός που είναι επιλεκτικά ρατσιστής και μισαλλόδοξος ή καλός «χριστιανός» ανάλογα με το συμφέρον του; Αυτός που προσκυνάει σημαίες, δόγματα και αρχηγούς πειθήνια, έστω και με αφετηρία την καλή πρόθεση, σαν καλό στρατιωτάκι του εκάστοτε στρατού; Αυτός που απαιτεί να ακουστεί όταν φωνάζει, αλλά δεν ακούει όποιον φωνάζει το αντίθετο, ή ακόμα χειρότερα, απαιτεί και από τον διπλανό του να φωνάξει ακριβώς το ίδιο με αυτόν; Αυτός που δρα μέσα στο κοπάδι ενστικτωδώς, ενάντια σε όποιον προσβάλλει τα συμφέροντά της δικιάς του κλίκας, ακόμα κι όταν αυτά είναι ασύμβατα με το συμφέρον κάποιας άλλης ή και του συνόλου; Αυτός που αδυνατεί να αναγνωρίσει το μέρος της ευθύνης του για το εύφορο έδαφος που βρήκε το φίδι να γεννήσει τα αυγά του; Continue reading “Ο ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ”

Ο ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ

IMPORTANT INFORMATION FOR THE YEARS TO FOLLOW

There is a vast number of people out there not getting any sun // There is a huge lack of balance in the core of our society // There is so much hatred and rage being cultivated as we speak // The lines and barriers between us are crumbling down, but not for the purpose of getting closer to one another // Love and solidarity are not primary targets in people’s lives anymore – not for a long time now anyway // Ideas are separating us – they were meant to unite // Art is merely a game of contacts and politics, real expression is not a priority either – that’s sad // The soul of man, the soul of society is being torn as if it never existed, as if it never was needed // Most people will abandon relationships of all kinds in search of their own peace – but there’s no such thing, is there? // No man is an island – no woman
There is a vast number of people out there not getting any Sun.

IMPORTANT INFORMATION FOR THE YEARS TO FOLLOW

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΞΕΚΙΝΑ

Η φάση έχει αγριέψει. Το Ελλάς για πολλοστή φορά διχασμένο αυτομαστιγώνεται. Οι “σωτήριες” μεγάλες δυνάμεις, τρυφερά το ατενίζουν με σάλια να τρέχουν στα λιγδωμένα αναγεννησιακά μουστάκια τους. Φανατισμένες φωνές, σελφ ράιτσεους λόγια ποτάμι, όλοι αναζητούν την ιστορική δικαίωση του εμφυλίου, που ακόμα δεν έχει τελειώσει. “Αφού πρέπει να τελειώσει πρώτα ο Πελοποννησιακός για να λήξουμε τον εμφύλιο μάναμ”, λέει ένας γεροντάρας στηριζόμενος στην γκλίτσα με το σκαλιστό χερούλι, μέσα από κάποια καρτποστάλ σε περίπτερο του Μοναστηρακίου. Λαϊκοδεξιοί αμόρφωτοι, αριστεριστές από τα βόρεια προάστια με γονείς εργολάβους, φασίστες με τεστοστερόνη στις φλέβες αντί για αίμα, αυταρχικοί κλικαδόροι επαναστάτες με στόμα από βιτριόλι, επαγγελματίες φοιτητές πολιτικοί, απόγονοι δοσίλογων και λαδεμπόρων, μικρο- και μεγαλο-απατεώνες επιχειρηματίες ποδοσφαιρόφιλοι, συντεχνίες και μαφίες “αγανακτισμένων”. Εμείς και εσείς και αυτοί.

Καλή τύχη μάγκες, το πανηγύρι ξεκινά.

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΞΕΚΙΝΑ

ΑΛΛΑΖΕΙ ΠΡΟΣΩΠΑ Η ΘΛΙΨΗ

Είναι εντυπωσιακό το πόσο αδύνατο είναι να κρύψει κανείς τη θλίψη του από τη μητέρα του. Τα μάτια της μητέρας βλέπουν μέσα σου, πίσω από το βλέμμα που έχεις τελειοποιήσει να μην προδίδει τίποτα, αυτό που σε έχει βγάλει ασπροπρόσωπο σε οποιαδήποτε άλλη περίσταση. Βλέπει ακόμα και πέρα από την έκφραση που συγκρατείς με κάθε σου δύναμη, αυτή που έχεις τόσο περίτεχνα σμιλέψει σαν σε γύψο, “τη μάσκα που κρύβεις κάτω απ’ τη μάσκα που φοράς”. Η μητέρα σου τα βλέπει και τα ξέρει όλα, πριν της τα πεις, πριν μαρτυρήσεις.

Continue reading “ΑΛΛΑΖΕΙ ΠΡΟΣΩΠΑ Η ΘΛΙΨΗ”

ΑΛΛΑΖΕΙ ΠΡΟΣΩΠΑ Η ΘΛΙΨΗ

Resolution

The Waves Are Coming For Us

2012 is waiting for us sharpening the knives // The world is at a turning point in history obviously // This status quo cannot hold for long, let’s hope for a braver version of this reality // Things we’ve been watching on films or reading in books the past few decades are now more or less part of that reality // The dream state in which humanity has undergone (or has always been) needs to end // Is there a blood spilling era ahead? // Hope not // But if there is, so be it // People are more conscious of the borders between them than ever before

Sleep less // Live more // Say less stupid things // Drink more juice // Don’t believe the hype anymore

Resolution

2012 ΣΤΑΡΤΣ ΝΑΟΥ

Τώρα που τα ψέμματα τελειώσανε, τώρα που φάνηκε ποιός κυβερνάει και πόσο ζυγίσει το χρυσάφι τους, τώρα που έδειξε το πρόσωπό του και τα κέρατά του το θηρίο, τώρα που ξεδιάντροπα μιλάνε και περπατάνε οι διεφθαρμένοι, τώρα που το χάος του προηγούμενου αιώνα ξέρασε ιδεολογίες χρώματα και ονόματα, τώρα που η ιστορία ξαναγράφεται και ο θεός παρακολουθεί αμήχανα, τώρα που η franchised πραγματικότητα έχει θολώσει από τα χνώτα των μορφωμένων, εύστροφων και ξύπνιων, πεινασμένων νέων, τώρα που ο θάνατος σου η ζωή μου σιχαμένε, τώρα που η μιζέρια απέκτησε αιτία, τώρα.. τώρα;
Τώρα τι; Continue reading “2012 ΣΤΑΡΤΣ ΝΑΟΥ”

2012 ΣΤΑΡΤΣ ΝΑΟΥ

BLACK DOG

Λένε πως ο πρώτος που θάβεται σε ένα νέο νεκροταφείο, αναλαμβάνει το καθήκον να το φυλάει, κόβοντας βόλτες γύρω – γύρω στον αιώνα τον άπαντα. Μια μεταθανάτια καριέρα που λίγοι θα αγαπούσαν. Για να αποφευχθεί αυτή η αγγαρεία να βαρύνει ανθρώπινη ψυχή, κάποιοι μάγκες σκαρφίστηκαν το εξής τέχνασμα, το οποίο η γραφειοκρατία του Κάτω Κόσμου φαίνεται να έχαψε: κάθε φορά που ένα νέο παράρτημα της επιχείρησης – κολοσσού με τη γενική επωνυμία “Άδης” έκανε εγκαίνια, ο πρώτος που είχε την τύχη να την πέσει στο καθαγιασμένο χώμα ήταν σκύλος. Έτσι, η φύλαξη της περιουσίας της Αστάρτης περνούσε αυτομάτως σε έναν γνήσιο και γονιδιακά κατοχυρωμένο εκπρόσωπο του συμπαθέστατου επαγγελματικού χώρου της φύλαξης, ή απλά σεκιούριτι στην καθομιλουμένη.

Continue reading “BLACK DOG”

BLACK DOG