ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ ΚΟΣΜΟΙ, ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ, ΧΟΡΔΕΣ, ΜΠΟΖΟΝΙΑ, ΓΑΤΕΣ, Ο ΣΡΕΝΤΙΓΚΕΡ ΚΑΙ ΤΑ ΡΕΣΤΑ

Σήμερα είχα την τύχη να είμαι αποδέκτης μιας πολύ ευγενικής χειρονομίας από έναν άνθρωπο. Ο χθεσινός εαυτός μου, σκεπτόμενος το σημερινό εαυτό, μερίμνησε και ετοίμασε ένα φίλτρο με μια δόση καφέ να με περιμένει στην καφετιέρα μαζί με το νερό, γλυτώνοντας το σημερινό μου εαυτό, από μια επιπλέον χρονοτριβή, μεγιστοποιώντας έτσι την απόλαυση μιας μυρωδάτης κούπας καφέ. Λόγω της φροντίδας και της πρόνοιας του χθεσινού μου εαυτού για λογαριασμό μου,  είχαν μείνει μόνο δύο βήματα για την ολοκλήρωση του αλγορίθμου παρασκευής του καφέ και μάλιστα τα πιο απλά.. το πάτημα του κουμπιού και το σερβίρισμα-ανακάτεμα (ναι, ο απίστευτα τρυφερός χθεσινός μου εαυτός είχε προβλέψει και την κούπα με τη ζάχαρη, έτοιμη μπροστά στην καφετιέρα με το κουταλάκι).

Όλα αυτά τα έκανε εκείνος χθες, όταν ακόμα ο σημερινός μου εαυτός δεν είχε πάρει υπόσταση, σε μια πραγματικά συγκινητική στιγμή αλτρουισμού και γνήσιας διάθεσης αλληλεγγύης για το συνάνθρωπό του, που θα ερχόταν στην πραγματικότητα μια μέρα μετά, κουρασμένος από συνεχόμενες μέρες και νύχτες ελλειπούς ύπνου και ακατάπαυστης εργασίας. Αφιέρωσε, αυτός ο χθεσινός μου εαυτός, πολύτιμες στιγμές σκέψης αλλά και πράξης, για τον εαυτό που θα ερχόταν, σκεπτόμενος τις ανάγκες, όχι τις δικές του – μιας και αυτός ήταν σχετικά ξεκούραστος εκείνη τη στιγμή, και μπορούσε κάλλιστα να αράξει να απολαύσει το δικό του καφέ αμέριμνος – αλλά του σημερινού εαυτού, ο οποίος θα ξύπναγε το πρωί της επομένης ύστερα από ξενύχτι και έναν τρίωρο, το πολύ, ύπνο για να πάει στην πρωινή του εργασία. Αυτά τα πέντε λεπτά που με γλύτωσε ο χθεσινός εαυτός μου, μπορεί να μοιάζουν ασήμαντα, έχουν όμως πολλαπλάσιο ειδικό βάρος υπο τις συγκεκριμένες συνθήκες, όπως ίσως να καταλαβαίνεις και από μόνος σου, αγαπητέ αναγνώστη. Ήταν μια χειρονομία που πραγματικά δεν πέρασε απαρατήρητη και που με συγκίνησε βαθιά, αφού δε θυμόμουν καθόλου τον χθεσινό μου εαυτό να την κάνει. Με ειλικρινή έκπληξη και αυθόρμητη χαρά τη δέχτηκα, σαν να την έκανε κάποιος άγνωστος και όχι ένα τόσο κοντινό μου πρόσωπο, όπως ο ίδιος μου ο εαυτός με κάποιες διαφορές σε μοριακοκυτταρικό επίπεδο λόγω διαφοράς δέκα και, ωρών. Μπορώ εδώ να πω, ότι είναι η πιο τρυφερή και αγνή κίνηση που έχω δεχθεί τον τελευταίο καιρό, και θέλω να ευχαριστήσω αυτόν το χθεσινό μου εαυτό, που δυστυχώς πλέον δεν υπάρχει και είναι αδύνατο να του εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου κατα πρόσωπο για ευνόητους λόγους.

Βέβαια, σύμφωνα με κάποιες θεωρίες παράλληλων διαστάσεων της κβαντομηχανικής και μπλα-μπλα μάτριξ κτλ, ο χθεσινός μου εαυτός υπάρχει και αυτή τη στιγμή που μιλάμε, ίσως στο δικό του χωροχρόνο, να σκέφτεται να πράξει αυτό που εγώ σήμερα δέχτηκα ως ευεργεσία. Αν με ακούς λοιπόν, αν τα υποσωματίδια και η αντιύλη επιτρέπουν σαν εξαίρεση, να περάσει αυτό μου το μήνυμα στη δική σου διάσταση, σε ευχαριστώ παράλληλη οντότητα και χθεσινέ εαυτέ.

Advertisements
ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ ΚΟΣΜΟΙ, ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ, ΧΟΡΔΕΣ, ΜΠΟΖΟΝΙΑ, ΓΑΤΕΣ, Ο ΣΡΕΝΤΙΓΚΕΡ ΚΑΙ ΤΑ ΡΕΣΤΑ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s