ΠΑΝ

Δεν πατούν τα πόδια μου στο πάτωμα
Μόνιμο, βαρύ αυτό το ελάττωμα
Ως του Παρθενώνα το αέτωμα
ανελήφθην πάνω στο ξημέρωμα

Τι ‘ναι αυτό που μέσα μου τραντάζεται
Με φτερά και χάλκινα καλώδια
Με συνδέει το αίμα με το κέντρο σου
Δεν ακούω πια στη σκιά του δέντρου σου

Περπατώ και φλέγεται η ανάσα μου
Τι μικρή, τι φτηνή που είναι η κάσα μου
Με ρυθμό μελανό σαν καρδιογράφημα
Ως κι εδώ ο Διάολος βρίσκει πάτημα

Advertisements
ΠΑΝ

One thought on “ΠΑΝ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s